برای یافتن پاسخ باید به متون کهن ایرانی، به ویژه بندهای ۶ تا ۸ از تیشتر یشت (Tištar Yašt) در اوستا مراجعه کنیم.

خلاصه اسطوره:

در اسطوره ایرانی، تیشتر (Tištarya)، ایزد باران و نماد ستاره شعرای یمانی (Sirius) است. او برای نبرد با دیو خشکسالی به نام اپوش (Apaoša)، که نماد ستاره قلب‌العقرب (Antares) است، به زمین می‌آید.

این نبرد به مدت ده شبانه‌روز به طول می‌انجامد. در سه شب اول، تیشتر به شکل مردی پانزده‌ساله ظاهر می‌شود و شکست می‌خورد. سپس با قربانی کردن برای اهورامزدا، نیرو می‌گیرد و این بار به شکل گاوی زرین‌شاخ و در نهایت به شکل اسبی سپید و درخشان به میدان نبرد بازمی‌گردد و در این هیئت جدید، با یاری ایزد باد (وایو) و آب‌ها، سرانجام اپوش (دیو خشکسالی) را شکست می‌دهد و باران‌های رهایی‌بخش را به زمین می‌فرستد.

---

پاسخ مستقیم به پرسش شما:

در این نبرد اسطوره‌ای، تیشتر (ستاره شعرای یمانی) با سه ستاره دیگر که هر کدام نماد یک شکل از او هستند، همراهی و همخوانی دارد. این سه ستاره، یاران و پشتیبانان تیشتر محسوب می‌شوند:

1. Vanant (وَئَنْت / Vanand): نماد شکل نخست تیشتر (مرد پانزده‌ساله). این ستاره معمولاً با ستاره وَشَک (Vega) یا یکی از ستارگان درخشان صورت فلکی دلو (Aquarius) شناسایی می‌شود.
2. Satavaēsa (سَتَوَئِسَ / Satawaisa): نماد شکل دوم تیشتر (گاو زرین‌شاخ). این ستاره با ستاره فَمْ الحوت (Fomalhaut)، درخشان‌ترین ستاره صورت فلکی ماهی جنوبی (Piscis Austrinus) مطابقت داده می‌شود.
3. Haptōiringa (هَپتُئیرِنگَ / Haptoiringa): نماد شکل سوم و پیروزمند تیشتر (اسب سپید). این ستاره معمولاً با ستاره بنات النعش (Alkaid)، آخرین ستاره دسته صورت فلکی دب اکبر (Ursa Major) یا به طور کلی با خود این صورت فلکی هم‌خوانی دارد.

جمع‌بندی نهایی:

بنابراین، ستاره تیشتر (شعرای یمانی) در نبرد خود با اپوش (قلب‌العقرب)، با سه ستاره دیگر که نماد تجسم‌های مختلف او هستند، هم‌پیمان و هم‌خوان است:

· وَئَنْت (Vega?) → شکل انسانی
· سَتَوَئِسَ (Fomalhaut) → شکل گاو
· هَپتُئیرِنگَ (ستارگان دب اکبر) → شکل اسب سپید

این چهار ستاره با همکاری یکدیگر، نیروهای اهریمنی خشکسالی را شکست داده و زندگی را به زمین بازمی‌گردانند. این اسطوره، نشان‌دهنده نبرد همیشگی و چرخه‌ای بین نیکی (باران و حاصلخیزی) و بدی (خشکسالی و قحطی) در جهان‌بینی ایرانیان باستان است.