گاث ها یا گات ها ،گاث : GāGā سوفی یوسفی
تلفظ /Ɵ/
جهت تلفظ صحیح /Ɵ/ مطابق شکل، نوک زبان را مابین دندانهای بالا و پایین قرار داده و با خروج هوا از بین زبان و دندانهای بالا و بدون ارتعاش حنجره، آنرا ادا نمایید.
تلفظ صحیح /ð/ نیز مشابه /Ɵ/ بوده با این تفاوت که تلفظ آن با ارتعاش حنجره و بدون خروج هوا از دهان انجام می شود.
گاثاها (Gāθā) کهنترین و اصیلترین بخش اوستا هستند و خودِ زرتشت آنها را سروده است.
این سرودهها به زبان اوستاییِ کهن (اوستاییِ گاهانی) نوشته شدهاند و از نظر قدمت، زبان، اندیشه و سبک شعری، مهمترین سندِ دینی و فلسفی ایران باستان محسوب میشوند.
گاثاها چه هستند؟
گاثاها ۱۷ سرود (= hā) شامل ۲۴۱ بند هستند و محتوای آنها شامل:
- فلسفهٔ اهورامزدا
- ماهیت خیر و شر
- انتخاب اخلاقی انسان
- آزادی اراده
- نظم کیهانی (اَشا)
- جامعهٔ آرمانی و رهبری راستین
- دعاهای شخصی زرتشت به اهورامزدا
این ۱۷ سرود، هستهٔ مرکزی کتاب یشتها و بخشهای مهم اوستا را تشکیل میدهند.
گاثاها کدام سرودهها هستند؟ (۵ بخش اصلی)
گاثاها در پنج "آهنگ" (مجموعهٔ شعری) تقسیم شدهاند:
۱) اهنود گاثا (Ahunavaiti Gāθā)
۶ سرود – بخشهایی از یسنه ۲۸ تا ۳۴
موضوعات:
- دعوت انسان به انتخاب راه «اَشا»
- دشمنی با خشونت و دروغ
- نیایش زرتشت برای یافتن راه راست
این بخش در اصل مانیفست اخلاقی پیام زرتشت است.
۲) اُشتَوَد گاثا (Uštavaiti Gāθā)
۴ سرود – یسنه ۴۳ تا ۴۶
مهمترین محور:
«اُشـتـی = شادیِ ناشی از راستی»
در این بخش زرتشت به:
- ماهیت شادی معنوی
- یاران راستین
- رسالت پیامبری
- و مبارزه با «دروج»
میپردازد.
۳) سپِنتَمَد گاثا (Spəntāmainyu Gāθā)
۴ سرود – یسنه ۴۷ تا ۵۰
تمهای اصلی:
- دو مینوی خیر و شر
- آزادیِ انتخاب
- مسئولیت اخلاقی فرد
- مبارزهٔ درونی انسان
این بخش ساختار فلسفی دوگانهانگاری زرتشتی را روشن میکند.
۴) وهوخشتر گاثا (Vohu Xšathra Gāθā)
۱ سرود – یسنه ۵۱
محور:
«شهریاریِ نیک»
یعنی حکومتی مبتنی بر:
- راستی
- عدالت
- پرهیز از خشونت
- آزادی اندیشه
این بخش نزدیکترین قسمت گاثاها به یک نظام سیاسی–اجتماعی است.
۵) وهیشتواشت گاثا (Vahištōišti Gāθā)
۱ سرود – یسنه ۵۳
تمرکز بر:
- بهترین شادی (وهیشتاُشتی)
- پاکی در خانواده
- انتخاب همسر
- ادامهٔ زندگی بر بنیاد «اَشا»
در این بخش زرتشت دختر خود «پورچیستا» را به انتخاب درست دعوت میکند.
اهمیت گاثاها
● کهنترین سند فلسفهٔ ایرانی
● تنها بخش اوستا که قطعاً سرودهٔ خود زرتشت است
● اندیشهٔ اخلاقی–انسانمحور
● بنیان نظری دین زرتشتی، ساسانی، مانوی و حتی عرفان ایرانی
●زبان بسیار کهن (اوستایی گاهانی) و نزدیک به سانسکریت ودایی
گات واژه ای زنده است و میان طوایف هفت لنگ بختیاری، در معنای گات. گاتی.گاتوقتی: گاه.گاهی.گاهی وقتی ،به کار می رود :
● مثال
-دَویت ِ ابینی؟ davīt.e.ebīnī
●داود را می بینی؟
+ گات وقتی .Gāt.e.vaght
●گاه وقتی! گاهی وقت ها !
یک سرود از گاثاهای زرتشت:گاتاها،سروده ی ۴، بند ۲/یسنا: هات۳۱،بند ۲
"یِزی. آئیش.نوئیت.اوروانِ. اَدا و . اَئیبی. دِرِشتا. وَ خیاو|
اَت. واو. ویس پِنگ. آیوئی. یَتا. رتَوم. اَهوروُ. وَاِدا|
مزدا. اَیاو.آن سَیاو.یا.اَشات. هَچا.جوامهی|.
گردانش:
چنانکه با اینها( سخنان بند پیشین) راه و روش بهتر برای پیمودن برایتان آشکار نشود( و نتوانید گزینش کنید) آنگاه به سوی شما میآیم همچون رهبر و داوری را که اهورامزدا برای همگان( مزدیسنان و دیویسنان) میشناسد که هر دو گروه به سهم خود (راه و روش بهتر را دریابند) و از روی راستی (و درک حقیقت )زندگی کنیم"(ساسانفر،۱۳۸۳: ۲۳۰).
● رامین یوسفی
● ساسان فر، آبتین، ۱۳۸۳ ،گاتاها ،تهران، انتشارات بهجت.