در دو فرایند واجی، واژه ی "عشق" به این شکل درآمده است، با قرار دادن دو واج ، بر جایگاه صونی خودشان،اسل(اصل) واژه مشخص می گردد.در ساختار سوتی ،یک اَری زبان ،"ع" جای "الف" می نشیند،و واج دوم را زحمت بکشید از طریق ، مجموعه مقالات زبانشناسی در همایش‌های بین‌المللی به دست آورید تا مشخص گردد این واژه بن مایه ایرانی دارد ، مثل : اسل ---> اصل.

در پی با وام از روزنامه ی جوان مطلب خانم کلانتری می آید:

معاون فرهنگستان زبان و ادب فارسی:

عشق کلمه عربی است اما واژه های فارسی جای آن را نمی‌گیرد