موعظه،سعدی، رامین یوسفی
. «موعظه»
بیت یک: ای انسانی که بیشترین سال های عمرت را سپری کردی و در خواب غفلت بودی شاید این پنج روزه (باقی مانده ) عمر چیزی را متوجه شوی.
بیت دو: تا کی میخواهی با غرور و خشم رفتار کنی شرم بر تو باد که به اندازهی قطره آب بی ارزشی.
بیت سه : پیر شدی اما رفتار کودکانه ای داری ، بزرگ پر هیبتی بودی ولی همچنان مانند جوانان رفتار می کنی.
بیت چهار: تو به بازی مشغول هستی و از چپ و راستت تیر های قضاوقدر تورا نشانه می گیرند.
بیت پنج: تا هنگامی که در این گله گوسفندی هست اجل از قصابی دست نخواهد کشید.
بیت شش: تو همچون چراغی هستی که در مسیر باد قرار گرفته ای و هر لحظه ممکن است کشته شوی و چون خانهای هستی که در مسیر سیلاب قرار گرفته ای.
بیت هفت: اگر در سرمایه هم وزن قارون سرمایه داشته باشی و اگر به توانایی و پهلوانی برابر سهراب باشی.
بیت هشت: فرشته مرگ را با هیچ ترفندی نمی توانی پنجه در پنجه اش بیافکنی و با آن مبارزه کنی.
بیت نه: نهایت ضعف و ناتوانی را داری چون گل که به وقت سیراب شدن و شکوفا شدن پژمرده میگردد.
بیت ده : تو که به دنیا آمدنت و از دنیا رفتنت تا این حد آسیب پذیر است شایسته نیست که با غرور و تفاخر رفتار کنی.