یک شعر زیبا از بهزاد خواجات
شاید این کوچه ها...
من از گیسوان تو آگاهم
آگاهم که تکپوش آبی تو یعنی چه
_و انگشتانت که آماده ی گذشتن از آسمان است_ چگونه لیوان آتش را تعارف میکند
شاید این کوچههاکه برای زیبایی
گلولهای بر جبین نهادند، نمیدانستند
اینها را نمیدانستند.
+ نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم مرداد ۱۴۰۴ ساعت 4:46 توسط رامین یوسفی
|