جورج پراک (Georges Perec, ۱۹۳۶–۱۹۸۲) یکی از مهم‌ترین نویسندگان معاصر فرانسه است که هم در ادبیات تجربی و هم در رمان‌نویسی کلاسیک جایگاهی ویژه دارد. اهمیت او در چند بُعد اصلی است:

  1. عضویت در گروه Oulipo
    پراک از اعضای فعال گروه Oulipo (Ouvroir de littérature potentielle = کارگاه ادبیات بالقوه) بود. این گروه نویسندگانی چون ریمون کنو و ایتالو کالوینو را نیز در خود داشت و هدفشان کشف ظرفیت‌های تازه زبان و ادبیات از طریق بازی‌های زبانی، محدودیت‌های ساختاری و ریاضی‌وار بود.

  2. نوآوری در فرم و زبان
    پراک در آثارش با محدودیت‌های عجیب و خلاقانه کار می‌کرد. مثلاً در رمان معروف «La Disparition» (۱۹۶۹) کل رمان را بدون استفاده از حرف e (رایج‌ترین حرف زبان فرانسه) نوشت. یا در کتاب «Les Revenentes» (۱۹۷۲) برعکس، تنها از صدای e استفاده می‌کند. این نوع کارها نشان‌دهنده تسلط و خلاقیت کم‌نظیر او بر زبان فرانسه است.

  3. شاهکار روایی – «زندگی: راهنمای کاربر» (La Vie mode d’emploi, ۱۹۷۸)
    این رمان بزرگ‌ترین و مشهورترین اثر اوست. ساختارش بر اساس جدول شطرنج و قوانین پیچیده ریاضی طراحی شده، اما در عین حال داستان‌های متنوع و انسانی از ساکنان یک ساختمان پاریسی روایت می‌کند. بسیاری آن را یکی از شاهکارهای ادبی قرن بیستم فرانسه می‌دانند.

  4. ترکیب زندگی شخصی و نوآوری ادبی
    پراک که خانواده‌اش قربانی هولوکاست شدند، در آثارش هم به مسئله‌ی هویت، فقدان و حافظه پرداخته است (مثلاً در «W ou le souvenir d’enfance»). او توانست این مضمون‌های عمیق انسانی را با نوآوری‌های زبانی پیوند بزند.

  5. تأثیر بر ادبیات فرانسه و جهان
    آثار او هم برای نظریه‌پردازان ادبی (به دلیل نوآوری‌های ساختاری) و هم برای خوانندگان عام (به خاطر داستان‌گویی پرجزئیات و انسانی) جذاب است. به همین دلیل جورج پراک در فرانسه به عنوان نویسنده‌ای استثنایی شناخته می‌شود که نشان داد ادبیات می‌تواند هم بازی باشد، هم جدی و فلسفی.