غزل ۴۸

۱.صبر کن ای دل که صبر سیرت اهل صفاست
چاره عشق احتمال شرط محبت وفاست
۲.مالک رد و قبول هر چه کند پادشاست
گر بزند حاکمست ور بنوازد رواست
۳.گر چه بخواند هنوز دست جزع بر دعاست
ور چه براند هنوز روی امید از قفاست
۴.برق یمانی بجست باد بهاری بخاست
طاقت مجنون برفت خیمه لیلی کجاست
۵.غفلت از ایام عشق پیش محقق خطاست
اول صبحست خیز کآخر دنیا فناست
۶.صحبت یار عزیز حاصل دور بقاست
یک دمه دیدار دوست هر دو جهانش بهاست
۷.درد دل دوستان گر تو پسندی رواست
هر چه مراد شماست غایت مقصود ماست
۸.بنده چه دعوی کند حکم خداوند راست
گر تو قدم می‌نهی تا بنهم چشم راست
۹.از در خویشم مران کاین نه طریق وفاست
در همه شهری غریب در همه ملکی گداست
۱۰.با همه جرمم امید با همه خوفم رجاست
گر درم ما مسست لطف شما کیمیاست
۱۱.سعدی اگر عاشقی میل وصالت چراست
هر که دل دوست جست مصلحت خود نخواست


#سعدی

● ترنه۶ ، چک دوم: یک دمه دیدار دوست، دمه هنوز در زبان بختیاری و اشعار شبانی زنده است.

.../بخشیمت به کئو پیر همی یه دمون بهل!

غزل در معنای زیباست ؛نیز ترانه هم به معنای جوان خوشرو، یک غزل را به لحاظ تطبیق و زیبایی شناسی به تُرنه های زنان مطابقت دادم؛ هر غزل از ۵تا ۱۲ تُرنه ساخته می شود که ترنه ها یا طره ها با چَک (چاک) فرق سر جدا شده ،مثال : اگر بخواهبم کلمه یا اصلاحی را شرح دهیم به روش بالا و بی دردسر و راحت به مخاطب این آموزش را داد و در فرآموزی هم راحت یاد می گیرد،روشی که چندین سال تدریس می کنم و شنونده نیز راحت در می یاید.

بیت و مدرع(مصرع) مفاهیم ثانویه ای از زیبایی تُره های یک زن است که در خانه ی دو دری رندگی می کند،اما اصل ماجرا بر سر تُرنه و ترانه است!

رامین یوسفی