فشرده‌ترین تعریف:

اتمیسم منطقی ویتگنشتاین این دیدگاه است که جهان از حقایقِ مستقل و بسیط (اتمیک) تشکیل شده که مانند اشیاءِ منطقیِ مجزا هستند، و زبان با ایجاد تصاویر منطقی (پروپوزیسیون‌ها) از ترکیبِ نام‌ها که متناظر با آن اشیاء هستند، این حقایق را بازنمایی می‌کند.

توضیح بسط‌یافته برای درک بهتر:

این تعریف فشرده بر چند پایه کلیدی استوار است که درک آن‌ها به درک بهتر مفهوم کمک می‌کند:

۱. جهان، مجموعه‌ای از "امر واقع" (فکت‌ها) است، نه اشیاء.

· جهان مجموعه‌ای از چیزها (مثل میز، صندلی، انسان) نیست، بلکه مجموعه‌ای از واقعیت‌ها است؛ یعنی حالت‌های امور یا روابط بین آن چیزها. (مثلاً "میز روی فرش است" یک "امر واقع" است).

۲. این حقایق، "اتمیک" یا بسیط هستند.ظ

· حقایقِ بسیط، ساده‌ترین حقایق ممکن هستند که نمی‌توان آن‌ها را به حقایق کوچک‌تر و ساده‌تری تجزیه کرد. آن‌ها مانند "اتم‌های" جهان واقعیت هستند.

۳. زبان، "تصویر" منطقیِ جهان است.

· function اصلی زبان، تصویر کردنِ واقعیت است. یک جمله (پروپوزیسیون) مانند یک نقشه یا مدل منطقی عمل می‌کند که ساختار یک واقعیت را بازتاب می‌دهد.

۴. تناظر بین زبان و جهان:

· نام‌ها در زبان، متناظر با اشیاءِ بسیط در جهان هستند.
· ترکیبِ نام‌ها در یک proposition (جمله خبری)، متناظر با ترکیبِ اشیاء در یک امر واقع (فکت) است.
· ساختار منطقی جمله، ساختار واقعیت را نشان می‌دهد.

۵. استلزام مهم:

· اگر ترکیبِ نام‌ها در زبان (یعنی یک جمله) با ترکیبِ اشیاء در جهان (یعنی یک واقعیت) مطابقت داشته باشد، جمله صادق است، در غیر این صورت کاذب است.

جمع‌بندی نهایی به زبان ساده‌تر: ویتگنشتاین در"رساله منطقی-فلسفی" معتقد بود جهان مانند یک لگو از قطعات بسیط ساخته شده. زبان هم مانند دستورالعملِ ساختن یک مدل لگو است که با کنار هم گذاشتن نام‌ها (که مثل برچسبِ قطعات لگو هستند)، تصویری از ترکیب واقعی آن قطعات در جهان ارائه می‌دهد. اگر مدل ساخته‌شده با زبان، با مدل واقعی جهان یکسان باشد، جمله ما "درست" است.

این ایده، بنیانی برای فلسفه تحلیلی و به ویژه نظریه "تصویری معنا" شد.