صائب تبریزی خواب گران
۱ - روزی که حرف عشق مرا بر زبان /گذشت چون خامه زخم مدمن ازيوسف استخوان گذشت.
معنی هنگامی که سخن عشق بر زبان من جاری شد مانند قلم زخمهای پیاپی از استخوان و جانم گذشت؛ تشبیه قلم پای در راه عشق که زخمی شده است با قلم و نیزه خطاطی که برای روان نوشتن فاقی
بر آن میخراشند قلم پای زخمی در راه عشق و قلم یا نیزه ی فاق دارخطالی.

-۲ تیر شهاب چون گذرد از کمان (چرخ سرگرم عشق از سر عالم چنان
گذشت
معنی مانند تیر شهابی که از کمان چرخ آسمان رها و با شتاب می گذرد، چنان سرگرم عشق بودم در این عالم که با همان سرعت
-۳- هر رخنه ی قفس دری از غیب بوده است صد حیف عمرم از آن حیات که در آشیان گذشت
گذشت
:معنی هر روزنهای که در این جهان ایجاد می شود نوری از عالم مینوی برما می،تاباند اما صد افسوس که زندگانی مان در این جهان خاکی بی بیهودگی گذشت
۴ بی حاصلی نگر که شماریم /مغتنم از زندگانی آنچه به خواب گران
گذشت.
:معنی نگاه کن که چگونه بیهودگی ها را با ارزش می شماریم آن بخش هایی را که از زندگانی با خواب غفلت سپری کرده ایم.

۵. صائب ز صبح و شام سرانجام ما مپرس/ چون موسم شباب به خواب گران گذشت.

معنی: صائب از آغاز و پایان روزگار ما هیچ سوال مکن، زیرا اوقات خوش جوانیمان با غفلت و بیهودگی تمام گذشت.