در این روزگار و شبگار تکنولوژی زده ی گذرا، که خوانش ها سطحی شده ،و جامعه به بیماری کم خوانی و ناخوانی و بی خون و خوانش مبتلا گشته و بیشتر "اصطلاح بازی" می کند، در جامعه ای که ادا و ادعای ناشی از سطحی نگری،محافل و قوافل گذرنده را پراز هیاهو و جار کرده است،وزن دنیا از جان مایه می گذارد تا وزین بودن ادبیات و فرهنگ را بیشتر در این هوای مه زده به اهل نشان دهد؛ شاید کمتر دهه ای در ادبیات این جغرافیای مصیبت زده،مجلات پژوهشی نیست و فنا شده اند،در چنین فضای غمباری ،کمتر مجله ی قابل اعتمادی چون وزن دنیا را می توان یافت که برای پژوهش در مورد شعر و ادبیات و هنر این سال ها قابل اتکا باشد!

آمار بازدید از سایت های ادبی هم ماهانه و هم سالانه نشان از بیماری کمخونی و کم خوانی مجلات و کتاب ها می دهد،چه شد در انتظار و صف ایستادن برای چاپ اشعار و مقالات در هفته نامه هاو ماهنامه ها؟

آدینه؟

دنیای سخن؟

بایا؟

چیستا؟

پیام شمال؟

و...

صفحه ی شعر و هنر یکشنبه های روزنامه ی اطلاعات در سال هایی که شعر و ترانه باهم در شهرها و روستاها ی این مرز و بوم قدم می زدند؟!

مدعیان می گویند ما کتاب و مجلات را p.d.fو گویا می خوانیم و می شنویم اما این افت و آفت را باورندارم،چون دیده ام اهالی کتاب چقدر کم انگیزه و بی انگیزه شده اند!

من در این شرایط ،از فصل نامه وزین وزن دنیا،قدر دانم ،از سیاه مشق و سایر عزیزانی که برای بدست آوردن کاغذ در حال نبردند!

قدر دانم تا فردا روز که برای اهل پژوهش ،اثری به یادگار نهاده اند تا پژوهشگر ،با نگاهی آماری، شعر و هنر این ایام را بکاود و تشریح نماید!

از پوریای سوری- صابر محمدی-میترا فردوسی- آنوشا نیک سرشت- علی مسعودی نیا- سعدی گل بیانی- طاهره خنیا- اسماعیل حق پرست- مریم سعیدی- حسین توکلی- آوین فرهادی- شکوفه جودکی- نیما راد- امیر روناسی- امیر سرورام- نیایش قندی-ابوالفضل سلطانی،و همه گلادیاتورهایی که درحال مبارزه "علیه فراموشی" هستند، سپاسگزارم!

رامین یوسفی

بهمن ۱۴۰۴